During my last visit to Ankara, I went to one of the most famous and well-known food places in the city: Aspava. If you have ever been to Ankara, you probably know that Aspava is not just a restaurant name. It is almost a part of the city culture. I also learned that one of the most popular and funny meanings of ASPAVA is “Allah Sağlık Para Afiyet Versin Amin,” which means something like “May God give health, money, and appetite, amen.” I think this meaning is so warm, funny, and very Ankara at the same time.
Ankara’ya son gidişimde şehrin en meşhur ve en bilinen lezzet duraklarından birine gittim: Aspava. Ankara’ya yolu düşenler bilir, Aspava sadece bir restoran ismi değil; neredeyse Ankara kültürünün bir parçası. Ben de Aspava’nın en bilinen ve en tatlı açılımlarından birinin “Allah Sağlık Para Afiyet Versin Amin” olduğunu öğrendim. Bence hem çok komik, hem çok samimi, hem de Ankara’ya çok yakışan bir anlamı var.
I went there after my exam. I was alone, my flight was still hours away, and honestly, I felt like I needed a little reward after all that stress. At that time, of course, there was no diet in my life. I just wanted to sit somewhere, eat something delicious, and enjoy a peaceful moment before going back to the airport.
Ben buraya sınavdan çıktıktan sonra gittim. Tek başımaydım, uçağıma daha saatler vardı ve açıkçası bütün o sınav stresinden sonra kendime küçük bir ödül vermeye ihtiyacım vardı. O zaman tabii ki hayatımda diyet yoktu. Sadece güzel bir yere oturmak, lezzetli bir şeyler yemek ve havaalanına gitmeden önce biraz sakinleşmek istedim.
The place I went to was around Karanfil Street, and I think I was really lucky because it turned out to be one of the best Aspava experiences I have had. Even before my main dish arrived, the table was already full. Salad, çiğ köfte, sauces, fries, small lahmacun, bread, yogurt soup, and many other small plates came one after another. I was alone at the table, but it felt like they were preparing a feast for three people.
Gittiğim yer Karanfil Sokak civarındaydı ve sanırım gerçekten çok şanslıydım çünkü Ankara’nın iyi Aspava’larından birine denk geldim. Daha ana yemeğim gelmeden masa dolmaya başladı. Salata, çiğ köfte, soslar, patates, fındık lahmacun, ekmek, yoğurtlu çorba ve daha birçok küçük tabak peş peşe geldi. Masada tek kişiydim ama sanki üç kişilik bir sofra hazırlanmış gibiydi.
This is one of the most interesting things about Aspava. Even if you are only one person, or even if three people sit at the table, I think you can almost get full just with the side dishes. The presentation is very generous, colorful, and satisfying. It is not a fancy luxury restaurant, but the table feels rich, warm, and welcoming. For the price, it was really amazing.
Aspava’nın en ilginç tarafı da bu bence. Bir kişi de olsanız, üç kişi de olsanız, sanırım sadece mezeleriyle bile doyabilirsiniz. Sunum çok bol, renkli ve doyurucu. Lüks bir restoran havasından çok, bereketli, sıcak ve misafirperver bir sofra hissi var. Fiyatına göre de gerçekten çok başarılıydı.
My main dish was döner with rice, and with all the side dishes, I paid 800 Turkish lira, which was around 17 US dollars. For such a full table, I think this was a very good deal. Actually, I was worried that I would get full before my main dish arrived. So I sent back the small lahmacun, some çiğ köfte, extra sauces, and bread before touching them. I did not want them to be wasted or get dirty on the table. I knew the bread under the döner and rice would already be more than enough for me.
Ben pilav üstü döner yedim. Yanındaki bütün ikramlarla birlikte 800 TL ödedim; bu da yaklaşık 17 dolar ediyor. Böyle dolu bir sofra için bence oldukça iyi bir fiyattı. Hatta ana yemeğim gelmeden önce gerçekten doyacağımdan korktum. Bu yüzden fındık lahmacunu, çiğ köftenin bir kısmını, bazı sosları ve ekmeği hiç dokunmadan geri gönderdim. Hem boşuna ziyan olmasın istedim hem de temizken kaldırsınlar diye düşündüm. Zaten pilavın ve dönerin altındaki ekmek bana fazlasıyla yetecekti.
And yes, the food was really delicious. The döner was soft, tasty, and very filling. The rice, salad, yogurt soup, and all the side dishes made the meal feel complete. I ate slowly and enjoyed that moment. Sometimes, after a tiring day, a simple meal can feel like a real gift.
Ve evet, yemek gerçekten çok lezzetliydi. Döner yumuşacıktı, lezzetliydi ve oldukça doyurucuydu. Pilavı, salatası, yoğurtlu çorbası ve yanındaki ikramlarla birlikte sofra tam bir bütünlük oluşturuyordu. Yavaş yavaş yedim ve o anın tadını çıkardım. Bazen yorucu bir günün ardından yediğiniz sade bir yemek bile insana gerçekten hediye gibi geliyor.
After I finished eating, of course tea came as a treat. And with the tea, they also brought dessert. At first, I said I did not want dessert because I was already very full. I really do not like leaving a table feeling too heavy. It does not make me feel good physically, and even emotionally I feel uncomfortable when I eat too much. But the waiter kindly insisted and said, “Please, it is our treat.” So I smiled and accepted.
Yemeği bitirdikten sonra tabii ki çay ikram edildi. Çayın yanında bir de tatlı getirdiler. Başta istemedim çünkü gerçekten çok doymuştum. Çok doyarak kalkmayı hiç sevmiyorum. Hem fiziksel olarak iyi hissetmiyorum hem de duygusal olarak sanki fazla yemişim gibi rahatsız oluyorum. Ama garson çok nazik bir şekilde, “Lütfen, ikramımız” dedi. Ben de gülümseyip kabul ettim.
Then four small desserts arrived. One was with semolina, one was with kadayıf, one was cold baklava, and one was ice cream. I thought I would only taste them, but they were so light and delicious that I ate three of them. I even drank a second glass of tea because one tea was not enough with those desserts.
Sonra dört küçük tatlı geldi. Biri irmikliydi, biri tel kadayıflıydı, biri soğuk baklavaydı, biri de dondurmaydı. Sadece tadına bakarım diye düşünmüştüm ama o kadar hafif ve lezzetliydi ki üç tanesini yedim. Hatta tatlıların yanına bir çay yetmedi, ikinci çayı da içtim.
It was such a small but beautiful moment for me. I was alone in Ankara, after an exam, waiting for my flight, and suddenly I found myself at a very generous table, enjoying one of the city’s most famous food traditions. The photos may look simple, but they remind me of that peaceful feeling: good food, warm service, a full table, and a little reward after a tiring day.
Benim için küçük ama çok keyifli bir andı. Ankara’da tek başıma, sınavdan çıkmışım, uçağıma saatler var ve bir anda kendimi çok bereketli bir sofranın başında buluyorum. Şehrin en bilinen yemek kültürlerinden birini deneyimliyorum. Fotoğraflar belki sade görünüyor ama bana o anki huzuru hatırlatıyor: güzel yemek, sıcak hizmet, dolu bir masa ve yorucu bir günün ardından gelen küçük bir ödül.
If you ever come to Ankara, I really recommend trying Aspava. There are a few branches in Istanbul too, but for me, Aspava belongs to Ankara. It is part of the capital’s food culture, and I think it should be experienced there at least once.
Ankara’ya yolunuz düşerse Aspava’yı denemenizi gerçekten tavsiye ederim. İstanbul’da da birkaç şubesi var ama bence Aspava Ankara’ya ait bir kültür. Türkiye’nin başkentiyle özdeşleşmiş bu lezzeti yerinde denemek ayrı güzel.
